Het meest essentiële binnen healing.

Leestijd 5 minuten

 Weet jij wat datgene is wat de relatie tussen Monique en mij zo sterk houdt?

 Dat we ons niet identificeren met datgene wat we voelen. Eerlijk? Wanneer we onze gevoelens echt serieus zouden nemen waren we waarschijnlijk al uit elkaar geweest. Het is namelijk de blauwdruk voor gedoe.

 En om dat te kunnen ervaren is één ding super belangrijk, zelfs essentieel. En voor therapeuten misschien wel een 'must' om uit te vragen in het voorgesprek.

 Zoals je weet ben ik sinds begin vorig jaar een nieuwe opleiding begonnen. Ik heb het al de opleiding van en voor het leven genoemd. De opleiding tot sjamaan binnen de Lakota traditie. En binnen die opleiding pakken we natuurlijk ook onze eigen stukken aan.

 Dus nietsvermoedend legde ik tijdens de les de stenen neer op het medicijnwiel. (Check trouwens hier het interview met Arlette, mijn elder (sjamaan) in de Happinez). Want wat er op dat medicijnwiel gebeurde was best interessant. De laatste 4 stenen van dat leven waren pikzwart. Dat duid op karma vanuit mijn laatste vorige leven.

Je moet weten dat onze ziel uit 4 delen bestaat en één ervan is het deel van moeder aarde. Wanneer je over gaat geef je je lichaam inclusief je karma (onafgemaakte zaken) terug aan moeder aarde. Die bewaard het tot je volgende incarnatie en geeft het je tijdens je volgende leven in facetten terug vanaf ongeveer de leeftijd van 10-12 jaar.


 Afijn, het was duidelijk dat er karma in mij zat en zelfs Arlette schrok er zichtbaar van. Er was echter geen tijd meer om het wiel volledig af te maken. Dus besloot ze een noodverband aan te brengen door één steen te verwisselen. Een grote verantwoordelijkheid die je als sjamaan hebt omdat je iemands karma rechtstreeks kunt beïnvloeden. Daarom wordt er immers bijna altijd voor gekozen om het systeem zo aan te passen dat iemand alsnog bewustzijn kan krijgen op zijn karma zodat het kan worden ingelost.


 Inmiddels waren er 6 weken verstreken en mijn karmawiel was nog steeds niet afgemaakt. En ik merkte aan mijn systeem dat dit schuurt. Hoe? Ik had momenten dat ik afwezig was, in mezelf keer. Weliswaar heel subtiel me afsloot in mijn energie. En dat merkte Monique natuurlijk direct. Ze voelt het al op afstand wanneer ik een scheet moeten laten dus tja... (grapjehoor...alhoewel... ;-))


 Afgelopen vrijdag was ik weer bij Arlette voor mijn TP (transformatieproces) en ik bracht dit karmawiel weer in. En waarom? Ik merk al sinds mijn geboorte dat ik in de basis vlak ben in gevoel en emoties. Ik voel me ook afgevlakt fijne emoties als dankbaarheid, geluk, vertrouwen, liefde, plezier, lachen. Klinkt raar maar ik kan gewoon niet uit mijn dak gaan of zo. Ik voel gewoon dat hier wat op zit. De expressie van wie ik ben wordt gedempt of zo. En natuurlijk ben ik helemaal goed zoals ik ben. En toch voelt het alsof er nog iets niet-authentieks in me zit.


 Maar ook in mijn gevoel naar Monique toe stak dat soms de kop op terwijl, jongens, wat hou ik van deze vrouw. En als ik iets wel zeker weet is dat ze echt mijn droomvrouw is en ik echt hééél graag oud met haar wil worden. Mits dit in flow is 'with our own Divine Brilliance' natuurlijk.


 Maar... onlangs voelde ik dat ik gewoon geen behoefte had om haar te zien. En in een LAT relatie... moa, is dat wel opvallend toch? Ik voelde gewoon dat dit te maken had met dat karma. Ook wanneer we belden deed ik afstand. En dat voelde ze. Toen ze vertelde dat ze de behoefte had om er voor me te zijn, me een knuffel te geven, veld te houden zei een stem keihard, "nou, laat maar hoor, ik kan het prima zelf". En toch kon ik erom lachen. Had al vaker met dit soort stemmen gewerkt. Ik weet dat ze niet authentiek zijn en zeker niet in lijn met Liefde.


 En toch konden we allebeide erbij blijven. En wat er zo fijn is is dat we het direct open gooien en het benoemen. Monique identificeert zich niet met de situatie alsook wat de stemmen zeggen omdat ze weet dat ik me niet identificeer met dit deel. We weten allebeide dat wanneer een relatie in de basis goed zit en dat zit het, dat dit enkel delen in ons zijn die getransformeerd mogen worden. We zijn liefde en we zijn stapelgek op elkaar en dat is de basis.


 Wat is dan dat deel wat van essentieel belang is en wat dit kan maken en breken? Wat trouwens altijd een standaard onderdeel is van het werken met transformatieprotocollen?


Schaamte....


 Schaamte is in staat om energie vast te zetten. Sterker nog het voorkomt dat we eigenaarschap nemen en zorgt ervoor dat we vluchten, vechten, bevriezen of camoufleren. Het is die emotie die ervoor zorgt dat we ons dissociëren van ons eigen gedrag, gevoelen en emoties. Wat ervoor zorgt dat we anderen de schuld geven of gewoon gaan ontwijken. En doorrrrrrrr......


 Maar voordat je je schaamt is er vaak eerst een ander gevoel, namelijk


Schuld...

 Soms subtiel, soms minder subtiel maar wel vaak aanwezig.

 Toevallig dat ik zojuist onderstaande reactie kreeg van een cliënt waar ik ook een transformatieprotocol mee had gedaan.


"Hey Martijn,


Het gaat goed. Ik merk zeker veranderingen. Sommigen heel bijzonder (minder onrust, een stuk schuld en schaamte dat weg is waardoor er opeens andere gesprekken zijn). En heel fascinerend is dat eronder iets naar boven aan het borrelen is. Het is nog niet helemaal helder, maar ik blijf goed waarnemen en zal inderdaad even goed op gaan schrijven wat ik merk.


Tot binnenkort!"


 En dit is precies wat we elke keer weer ervaren. Daarom is het werken met transformatieprotocollen geen quick fix. Omdat we weten dat wanneer je niks met dat gevoel van schaamte en schuld doet het onderliggende onder de oppervlakte blijft. Het wordt simpelweg niet volledig getransformeerd.


 Dus onze vraag aan jou is:


Waar schaam je je voor?
 Waar voel jij je nog schuldig over? 


 Want het kan er zomaar voor zorgen dat je iets gaat loslaten wat je wellicht al heel lang bij je draagt...


Schaamte als emotie zorgt er namelijk voor dat jij je identificeert met datgene waar jij je voor schaamt. Vaak is dit gedrag met daaronder een bepaald gevoel. Wanneer je schaamte los laat en beseft dat jij niet die emotie, niet dat gevoel, niet je lichaam, niet je gedachten en niet je gedrag bent en dus de identificatie los laat laat je dat veel makkelijker eigenaarschap nemen.


 Het is dus geen vorm van dissociatie of een copingmechanisme want je hebt alsnog je verantwoordelijkheid te nemen. Wij doen dan een protocol en transformeren vervolgens die onderliggende laag.


 In december hebben we je een protocol gegeven wat op schaamte en schuldgevoel te transformeren (of je er bewust van te maken zodat je er op door kunt voelen).

 Sommigen ervoeren veel verdriet, "de tranen bleven maar stromen" zoals we via de mail binnenkregen.


 Maar het kan ook zijn dat je in eerste instantie niks ervaart. Dat wil dan niet zeggen dat er niks gebeurd. Zo moest mijn systeem enorm wennen aan protocollen en ervoer ik de eerste 3 of 4x ook niks. En ineens in een één-op-één sessie met Monique, toen we nog ex-zwager en schoonzus waren, ging ik door een behoorlijk stuk verdriet.


 Benieuwd wat en of je wat hebt ervaren.

 Het is aan te bevelen hem een aantal keren te doen.


Hier kun je hem alsnog beluisteren. Zeker wanneer je nog niet bekend bent met transformatieprotocollen.


 In liefde, vanuit liefde, voor liefde...


 Hartegroet, mede namens Monique

 Martijn